Oprogramowanie (1)

Oprogramowanie musi umożliwiać naukę programowania tokarek CNC w kodach ISO oraz naukę programowania centrów obróbkowych tokarskich zgodnie z zasadami programowania obrabiarek bezpośrednio z wykorzystaniem sterowań producentów.
Oprogramowanie musi umożliwiać naukę programowania maszyn numerycznych w zakresie toczenia w neutralnym środowisku kodów ISO, tworzenie rysunków CAD i przetwarzanie ich na programy maszynowe oraz przetwarzanie programów neutralnych na dowolny, wybrany przez użytkownika typ sterowania obrabiarki, a także programowanie bezpośrednio w kodach konkretnego, wybranego przez użytkownika sterowania obrabiarki.
Oprogramowanie musi umożliwiać naukę programowania w kodach ISO na poziomie podstawowym i zaawansowanym.
Oprogramowanie musi umożliwiać naukę programowania tokarek różnymi metodami (m.in.: edytor NC, programowanie dialogowe, programowanie interaktywne) Możliwości te muszą być sprzężone z wizualizacją 3D przestrzeni zbliżonej do realnej obrabiarki realizującej na bieżąco tworzony program, z wizualizacją przedmiotu obrabianego 3D i procesu obróbki 3D. Jednocześnie musi być zagwarantowane wykrywanie kolizji w przestrzeni obrabiarki i błędów logicznych lub geometrycznych oraz dostęp do funkcji pomocniczych ułatwiających i podnoszących atrakcyjność pracy w systemie. Wszystkie błędy powstające w trakcie tworzenia programu muszą być na bieżąco wykrywane i pokazywane, a system powinien wskazywać sposób eliminacji tych błędów.
Oprogramowanie powinno stanowić jeden system do zastosowań dydaktycznych i przemysłowych.
Oprogramowanie powinno być systemem otwartym umożliwiającym użytkownikowi rozszerzenie w każdej chwili i dostosowanie do obrabiarek numerycznych wszystkich typów, w tym tych, które użytkownik nabędzie w przyszłości.
Oprogramowanie musi umożliwiać naukę modelowania przez użytkownika własnej obrabiarki (tokarki).
Oprogramowanie musi umożliwiać naukę pisania programów metodą interaktywną pokazującą na bieżąco reakcje maszyny na kolejne bloki programu, a także programowania dialogowego (gotowe maski z instrukcjami dla danego typu sterowania plus objaśnienia tych instrukcji i możliwość programowania poprzez wpisywanie wyłącznie wartości do odpowiednio uaktywnianych pól parametrów danej instrukcji) oraz programowanie konturu metodą geometryczną (ciągu konturowego).
Oprogramowanie musi umożliwiać transmisję programów z komputera bezpośrednio na obrabiarkę.