Oprogramowanie (3)

Oprogramowanie musi umożliwiać pisanie programów w kodach neutralnych ISO oraz bezpośrednio w kodach właściwych dla powszechnie używanych w kraju układów sterowania wiodących producentów, np.: Fanuc, Siemens, Mitsubishi, Heidenhain i inne.
Oprogramowanie musi umożliwiać programowanie i symulację 3D z zastosowaniem kodów ISO centrów obróbkowych tokarskich (osie sterowane: Z, X, C, Y, B, C2, Z3 a przy sterowaniu neutralnym dodatkowo Z2, X2, Y2, B2). 2 wrzeciona każde z osią C (wrzeciono główne i wrzeciono przechwytujące). System narzędziowy – głowica rewolwerowa z co najmniej 16 gniazdami narzędziowymi dla narzędzi tokarki (tokarskich) i dla narzędzi obrotowych frezarskich. Przy programowaniu wielokanałowym użytkownik musi mieć do wyboru drugi system narzędziowy na drugim kanale. Osie obrabiarki: Z, X, opcjonalnie do wyboru Y jako osie liniowe systemu narzędziowego oraz osie obrotowe B i obydwie osie C (C, C2) dla wrzecion. Opcjonalnie wrzeciono przechwytujące (oś Z2) można zastąpić konikiem.
Oprogramowanie musi umożliwiać symulacje 3D odwzorowujące nowoczesne obrabiarki i centra obróbkowe z zachowaniem dokładności odwzorowania istotnych elementów przestrzeni maszyny, symulacja programów NC musi odbywać się w czasie rzeczywistym z możliwością przyspieszania i szybkiego testowania wykonywanych programów.
Oprogramowanie musi umożliwiać modelowanie przestrzeni obrabiarki w celu dostosowania jej do właściwości rzeczywistej maszyny użytkownika poprzez:
- Kinematykę maszyny. Toczenie w osiach: Z, X, C, Y, B, C2, Z3 i Z2, X2, Y2, B2 dla programowania w języku neutralnym.
- Zakresy przejazdu w poszczególnych osiach.
- Wartości przyspieszeń dla poszczególnych osi.
- Ograniczenie przejazdu wycofania.
- Punkty referencyjne.
- Elementy maszyny.
- Systemy wymiany narzędzia z opcjonalnymi punktami wymiany narzędzia
- Normy narzędziowe (toczenie, np.: VDI30).
Oprogramowanie musi umożliwiać symulację w przestrzeni obrabiarki 3D z obróbką 3D z ruchem w pięciu osiach, z możliwością przełączania symulacji na widok 2D oraz prezentacją przedmiotu obrabianego w przekrojach i w widokach.
Oprogramowanie musi umożliwiać pokazywanie modelu matematycznego przedmiotu obrabianego i mieć zintegrowaną funkcję testu kolizyjności oraz funkcję kontroli jakości wyrobu.
Oprogramowanie musi umożliwiać symulację przestrzeni obrabiarki z uwzględnieniem przedmiotu obrabianego, narzędzi, uchwytu etc z możliwością właczania funkcji przezroczystości maszyny celem precyzyjnego wyodrębnienia elementów: przedmiot obrabiany – narzędzie.
Oprogramowanie musi umożliwiać nadzorowanie możliwości wystąpienia kolizji między wszystkimi ruchomymi elementami przestrzeni 3D obrabiarki, w tym z uwzględnieniem narzędzi, uchwytu i przedmiotu obrabianego.
Oprogramowanie musi umożliwiać symulację w czasie rzeczywistym lub w trybie przyspieszonym.